Próby kliniczne

Badaniu ONTARGET (Ongoing Telmisartan Alone and in Combination with Ramipril Global Endpoint Trial) miało za zadanie wykazać, że bloker receptorów angiotensyny AT1 —telmisartan, nie jest gorszy (non-inferior) od inhibitora konwertazy angiotensyny — ramiprilu, w zapobieganiu zgonom sercowo-naczyniowym, zawałom, udarom i hospitalizacjom z powodu niewydolności serca u chorych z grupy wysokiego ryzyka.
Porównywano również skuteczność terapii połączeniem obu leków do ramiprilu w monoterapii. W badaniu udział wzięło 25 620 chorych z 40 krajów. Do badania włączano chorych w wieku powyżej 55 lat, z chorobą wieńcową, chorobami naczyń obwodowych, chorobami naczyniowymi mózgu lub cukrzycą z uszkodzeniami narządowymi. Badani musieli mieć prawidłowe ciśnienie tętnicze lub dobrze kontrolowane nadciśnienie. Okres obserwacji wyniósł średnio 56 miesięcy.
Badanych podzielono na trzy grupy:
— leczeni ramiprylem w dawce 5 mg dziennie przez pierwsze 2 tygodnie, a następnie w dawce 10 mg dziennie (n = 8576);
— leczeni telmisartanem w dawce 80 mg dziennie (n = 8542);
— otrzymujący telmisartan 80 mg i ramipril 10 mg (n = 8502).

Pierwszorzędowe punkty końcowe stanowiły zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał serca lub udar mózgu (nie zakończone zgonem), hospitalizacja z powodu niewydolności serca. Średnie obniżenie ciśnienia tętniczego wyniosło w grupie telmisartanu 0,9/0,6 mm Hg, a w grupie terapii skojarzonej 2,4/1,4 mm Hg. Incydenty sercowo-naczyniowe wystąpiły u 16,66 proc. pacjentów leczonych telmisartanem oraz u 16,46 proc. pacjentów otrzymujących ramipril. Ryzyko względne, czyli stosunek prawdopodobieństwa wystąpienia incydentu sercowo-naczyniowego w grupie leczonej telmisartanem do prawdopodobieństwa wystąpienia takiego zdarzenia w grupie otrzymującej ramiprilu, wyniosło 1,01 przy 95-procentowym przedziale ufności (CI) wynoszącym 0,94–1,09.
Otrzymane wynik wskazują, ze terapia skojarzona nie wiązała się z dodatkową ochroną, a wywoływała większą ilość objawów ubocznych.
W badaniu ONTARGET potwierdzono, że telmisartan wykazuje mniej działań ubocznych typowych dla inhibitorów konwertazy angiotensyny, takich jak kaszel czy obrzęk naczynioruchowy.