Nagły zgon sercowy wciąż stanowi bardzo poważny problem kliniczny i społeczny. Najczęściej jest spowodowany groźną arytmią komorową, której podłożem jest choroba wieńcowa. U chorych z grup wysokiego ryzyka leczeniem z wyboru jest implantacja automatycznego kardiowetrera-defibrylatora. Z uwagi na brak skutecznych metod stratyfikacji chorych zagrożonych nagłym zgonem nie jest możliwe, ekonomicznie i etycznie, zabezpieczenie tego typu urządzeniem wszystkich pacjentów po rozległym zawale serca. Rozwiązaniem może być system zewnętrznych kardiowerterów - defibrylatorów rozmieszczonych w miejscach najczęściej uczęszczanych bądź w domu zagrożonych chorych. Wymaga to jednak odpowiedniego przeszkolenia zarówno pacjentów, jak i społeczeństwa. W pracy przedstawiono przegląd aktualnych możliwości defibrylatorów publicznego dostępu oraz ich potencjalnych, przyszłych zastosowań.

Słowa kluczowe: zatrzymanie krążenia, nagły zgon sercowy, automatyczny defibrylator publicznego dostępu