W badaniu Avoiding Cardiovascular Events through Combination Therapy in Patients Living with Systolic Hypertension (ACCOMPLISH) uczestniczyło 11 506 badanych z nadciśnieniem tętniczym i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, z wywiadem zawału serca, udaru, przewlekłej choroby nerek, choroby tętnic obwodowych, przerostu lewej komory serca czy cukrzycy. Badanie zostało przerwane po upływie 2,9 lat z powodu wykazania większej skuteczności połączenia amlodypiny i benazeprylu niż benazeprylu i diuretyku tiazydowego w zapobieganiu incydentom sercowo-naczyniowym. Przeprowadzona ostatnio analiza wykazała, że progresja przewlekłej choroby nerek, zdefiniowana jako podwojenie osoczowego stężenia kreatyniny lub wystąpienie krańcowego stadium przewlekłej choroby nerek (eGFR < 15 ml/min/1,73 m² albo konieczność wykonywania hemodializy) wystąpiła u 113 (2,0%) chorych z grupy amlodypiny i benazeprylu i 215 (3,7%) chorych z grupy, w której do ACEi dołączono diuretyk. Oznacza to, że połączenie ACEi i antagonisty wapnia redukuje ryzyko progresji przewlekłej choroby nerek o blisko połowę (p < 0,0001). Różnicy tej nie można wytłumaczyć wyłącznie działaniem hipotensyjnym tej kombinacji leków. Rozbicie złożonego punktu końcowego na poszczególne składowe wykazało, że istotność statystyczną udało się osiągnąć wyłącznie dla zapobieżenia wystąpieniu podwojenia osoczowego stężenia kreatyniny, a różnice odnośnie konieczności wykonania hemodializ czy eGFR <15 ml/min/1,73 m² były nieistotne. W celu potwierdzenia korzystnego działania kombinacji benazeprylu i amlodypiny konieczne jest wykonanie dalszych badań klinicznych, zaplanowanych właśnie tak, aby wykazać ich wpływ na progresję przewlekłej choroby nerek.

Za: Lancet 2010; Advance online publication