Takie wyniki badania wskazują, że lek może być szczególnie przydatny w terapii zaburzeń lipidowych u chorych z zespołem metabolicznym i przewlekłą chorobą nerek. Japońscy naukowcy włączyli do swojego badania 76 chorych z niekontrolowaną hipercholesterolemią. Połowa badanych otrzymywała oprócz dotychczasowego leczenia 5 mg ezetymibu dziennie, pozostali stanowili grupę kontrolną, bez interwencji terapeutycznej. Po upływie 8 tygodni leczenia pomiędzy grupami, które nie różniły się na początku obserwacji, zaobserwowano istotne różnice w wartościach licznych parametrów metabolicznych, antropometrycznych, oceniających funkcję naczyń krwionośnych czy poziom lipidów. Terapia ezetymibem wiązała się z redukcją poziomu cholesterolu LDL (ze 146 do 111 mg/dl), masy ciała (o 0,9 kilograma), obwodu pasa (z 87,6 do 85,7 cm) i spadkiem średnich wartości ciśnienia tętniczego krwi (ze 139/76 do 132/71 mm Hg). Ezetymib wpływał również na zmniejszenie insulino oporności, wydalania z moczem albumin oraz 8-hydroksy - 2’deoksyguanozyny (markera stresu oksydacyjnego), poziomu białka C i TNF alfa. Przyjmowanie leku wiązało się również ze wzrostem poziomu tlenku azotu. Żaden z wymienionych parametrów nie uległ istotnej zmianie u chorych z grupy kontrolnej. Ezetymib redukował stężenie cholesterolu fracji LDL o średnio 24%. Wyniki badania wskazują, że monoterapia ezetymibem przynosi korzyści podobne do obserwowanych podczas leczenia statynami, a zastosowanie skojarzenia obu leków może przynieść większą redukcją cholesterolu frakcji LDL. Być może już wkrótce dokładnie wyjaśniony zostanie mechanizm odpowiedzialny za korzystne działanie ezetymibu u chorych z chorobami układu krążenia i nerek.

Za: J Atheroscler Thromb 2010; Advance online publication